او حق ندارد احمدی نژاد باشد، رای 29 اردیبهشت چنین رفتارهایی را بر نمی تابد از این رو قرار بود کلید باشد، نه قفل! امید باشد، نه منشا ناامیدی! بنفش باشد، نه رنگارنگ!

#وحید خدادادی/روزنامه نگار

برای اصحاب قلم و رسانه محمود احمدی نژاد سوژه و نعمت بزرگی بود! چون به مدد رفتارهای خارق العاده اش کلی برای این قشر خوراک خبری و نوشتاری مهیا می شد و در این فقره باید از آن جناب ممنون باشیم! به حول و قوه الهی این روزها مجموعه دولت و شخص آقای رییس جمهور بدجور به تنه به تنه دولت گذشته زده و چیزی نمانده تا در این زمان باقی مانده از دوران قدرتش از محمود پیشی گیرد و هر روز که می گذرد شباهت های او با آن کابوس وحشتناک بیشتر می شود و جا پای او گذاشته تا خلا آن بزرگوار در دستگاه اجرایی کشور احساس نشود.
روی همین اصل چند روز پیش حسن روحانی طی حکمی ولی‌الله سیف به عنوان مشاور رئیس جمهور در امور پولی و بانکی منصوب کرد! این حکم به تعبیر رییس دستگاه اجرایی در نظر به مراتب تعهد، توان علمی و سوابق مدیریتی جنابشان صادر گردیده است.
روزی که برای پاسخ به سوالات نمایندگان به مجلس آمد و از حضور وزرا در کمیسیون های مجلس سخن گفت، با مروری بر آرشیو جلسات مجلس متوجه شدیم که روحانی هم بله! گویا مطالب رییس دولت قبل را عینا قرائت کرد و پاسخ رییس مجلس هم عینا همان پاسخی بود که به احمدی نژاد داد. در این فقره به خصوص هم شاهدیم که رد پای آن یار سفر کرده در میان است و در آن دوره هم وقتی مجلس اصرار بر برکناری مرتضوی داشت، چیزی مشابه همین حکم برای دادستان سابق صادر شد و در آن ایام این رفتار دهن کجی به مجلس و منتقدین حضور مرتضوی در بدنه دولت حساب می شد و البته نوعی بازی سیاسی از نوع عقده گشایی! امروز هم که به مدد سیاست های داهیانه و عالمانه دولت خصوصا سیف در مقام ریاست بانک مرکزی، ارزش پول ملی تبدیل به عنصری برای الاکلنگ بازی اقتصادی شده است، با فشار مجلس و افکار عمومی نهایتا سیف عطای قدرت را به لقایش می بخشد و حالا که خود برای ماندن در قدرت میلی ندارد، رییس جمهور ول کن ماجرا نیست و دوست دارد و همچنان سایه سیف بر اقتصاد سنگینی نماید. با این انتصاب مشخص می شود که اولا هدف دولت بهبود شرایط نیست و ثانیا بدش نمی آید تا در مسیر قدرت گاهی احمدی نژاد شود و اسباب تفریحات ناسالم سیاسی را فراهم نماید. ثالثا جنابشان بایستی افکار عمومی را قانع نمایند که سیف در مقام ریاست بر حساس ترین نهاد اقتصادی کشور چه گلی بر سر اقتصاد زد، که مشاوره هایش برای روحانی مثمر ثمر واقع شود.
با این حکم باز مشخص می شود که رفتارهای اقتصادی سیف به مذاق رییس جمهور خوش آمده و از ته دل با رفتن وی مخالف بوده و علاقمند است که وی همچنان با آن روش سیاست های پولی را دنبال کند. و با این تفسیر باز آش همان است و کاسه همان! سیف مشاوره می دهد، رییس جمهور به مدد آن نکات مهم و عالمانه دستور اجرایی صادر می کند.
نباید از حق گذشت که در این وانفسا عمده مسئولان به جای آن که تلاش کنند تا کشتی به گل نشسته اقتصاد را به ساحل امنیت رهنمون نمایند، بیشتر صحنه سیاسی و اقتصادی را محلی برای بازی با احساسات مردم، تشویش اذهان عمومی قرار داده‌اند و از هر فرصتی برای آزار و اذیت مردم به راحتی نمی گذرند.
رفتارهای محمود آزار دهنده نبود، از آن جهت که او محمود نه بیشتر! رسیدنش به ریاست دستگاه اجرایی هم طنز تلخ قرن است و کاراکتر شخصیتی اش همین را ایجاب می کرد. اما از حسن روحانی و قول های انتخاباتی اش نمی توان به راحتی گذشت. مردی آگاه به شرایط زمان، حقوقدان و مدعی خدمت به مردم! این جا داستان متفاوت است، روحانی تنها نیست و آبروی اصلاحات را یدک می کشد، اینجای قصه درد دارد، او حق ندارد احمدی نژاد باشد، رای ۲۹ اردیبهشت چنین رفتارهایی را بر نمی تابد از این رو قرار بود کلید باشد، نه قفل! امید باشد، نه منشا ناامیدی! بنفش باشد، نه رنگارنگ!